Αποφάσεις της συνέλευσης ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΟΥ ΑΝΑΠΛΗΡΩΤΩΝ ΑΔΙΟΡΙΣΤΩΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ 11/2

Πραγματοποιήθηκε το Σάββατο 11/2 στην αίθουσα της ΟΛΜΕ η προγραμματισμένη συνέλευση του Συντονιστικού. Τέθηκαν στη συζήτηση οι προβληματισμοί, οι εμπειρίες και οι αναζητήσεις των συναδέλφων. Η κουβέντα επικεντρώθηκε στις εκπαιδευτικές αναδιαρθρώσεις στο σύνολό τους, καθώς και στη γενικότερη πολιτική κατεύθυνση κυβέρνησης και Υπουργείου με βάση τις δηλώσεις της πολιτικής ηγεσίας, αλλά και από τις διαρροές και τα δημοσιεύματα.

Συγκεκριμένα, κοινή εκτίμηση αποτέλεσε ότι η εκπαιδευτική «μεταρρύθμιση» έχει στο κέντρο της τις κατευθύνσεις της ΕΕ και του ΟΟΣΑ, ενόψει και της ανακοίνωσης της έκθεσης και των πορισμάτων της, στη βάση των οποίων θα προχωρήσει το Υπουργείο το επόμενο διάστημα. Με λαγό τον δωδεκάλογο του ΣΕΒ, καθ’ εικόνα και ομοίωση των προτάσεων του ΟΟΣΑ, μας προτείνουν «σχολική αυτονομία», «ενίσχυση της επιχειρηματικότητας», «εμπλοκή των δήμων», «ανάπτυξη διδακτικών δεξιοτήτων», «ανάπτυξη συστημάτων αξιολόγησης», «σχολική ηγεσία», «διαχείριση ανθρώπινων πόρων» με αύξηση των ωρών διδασκαλίας και ταυτόχρονη μείωση του έκτακτου προσωπικού κι αντικατάσταση του άρθρου 16 του συντάγματος, για να ξεφορτωθούν τη δημόσια και δωρεάν εκπαίδευση. Χρηματοδότηση ανάλογα με τις επιδόσεις των μαθητών, προώθηση της μαθητείας και της κατάρτισης, κουπόνια και λειτουργία των σχολείων με όρους μάρκετινγκ συνθέτουν το μοτίβο που όπου εφαρμόστηκε ακύρωσε τα μορφωτικά δικαιώματα των φτωχών μαθητών. Στον χορό της δεύτερης αξιολόγησης άλλωστε συστήνεται διακομματική επιτροπή εμπειρογνωμόνων για τα οικονομικά της εκπαίδευσης, η οποία όχι μόνο θα κοστολογήσει τις ανάγκες, αλλά θα τις καθορίσει κιόλας, όπως ευθαρσώς δήλωσε ο υπουργός. Κι απ’ ό,τι φαίνεται οι αναπληρωτές παρακοστίζουν κι άρα όσοι έχουν απομείνει θα πρέπει να προστεθούν στις χιλιάδες μόνιμες απολύσεις των τελευταίων χρόνων.

Αλλάζει συνολικά το τοπίο του δημόσιου σχολείου, το οποίο είναι ξεκάθαρο ότι επιδιώκουν να λειτουργεί όχι στη βάση των κοινωνικών αναγκών και των μορφωτικών δικαιωμάτων των μαθητών, αλλά σε πλήρη στοίχιση στις απαιτήσεις της αγοράς και του κεφαλαίου. Ένα σχολείο των αποκλεισμών και των ταξικών διαχωρισμών, της ελαστικής εργασίας, της μαθητείας, της αξιολόγησης και της «αυτονομίας» των σχολικών μονάδων, των προσόντων, του ανταγωνισμού, της αδιοριστίας και της ελαστικής εργασίας, των απολύσεων, της κινητικότητας…

Έγινε αναλυτική συζήτηση σε σχέση με:

· Τον ενιαίο τύπο ολοήμερου δημοτικού και νηπιαγωγείου. Τις συνέπειες της εφαρμογής του νέου σχολείου στα μορφωτικά δικαιώματα των μαθητών μας, καθώς αποτελεί ένα «φθηνό» σχολείο «χυλό» που κατακερματίζει την γνώση και στο οποίο ο καθένας μπορεί να κάνει τα πάντα στο όνομα «της εξοικονόμησης εκπαιδευτικού προσωπικού». Η φετινή χρονιά αποτέλεσε ορόσημο των επιπτώσεων που θα έχει το προχώρημα των σχεδίων του Υπουργείου σε πλήρη έκταση, καθώς θεωρούμε ότι οι κινητοποιήσεις του προηγούμενου διαστήματος (μπλοκάρισμα των μετακινήσεων, κάλυψη των κενών και των ωρών όλων των ειδικοτήτων από αντίστοιχους εκπαιδευτικούς -δυστυχώς όχι καθολικά- σε συνδυασμό με τις ώρες ενισχυτικής διδασκαλίας κλπ.) έθεσαν φρένο στην πλήρη ανάπτυξη του νέου σχολείου. Ωστόσο, έγινε ξεκάθαρο ότι βασική επιδίωξη του Υπουργείου είναι να ανοίξει ο δρόμος για χιλιάδες χαμένες θέσεις εργασίας, με άμεσες συνέπειες στους απολυμένους συναδέλφους μας,  και για την κατάφορη παραβίαση των εργασιακών μας δικαιωμάτων.

· Τις σαρωτικές αλλαγές στη Β’βάθμια εκπαίδευση. Το νέο διετές Λύκειο θα είναι «των λίγων και εκλεκτών», ενώ το τετραετές γυμνάσιο μπορεί να ειδωθεί μόνο ως κοροϊδία απέναντι στο αίτημα της επέκτασης της υποχρεωτικής παιδείας. Η αναδιαμόρφωση των ωρολόγιων προγράμματων, η κατάργηση των εργαστηριακών μαθημάτων, η ενδεχόμενη μέση αύξηση των διδακτικών ωρών προδιαγράφουν την περαιτέρω μείωση των θέσεων εργασίας τη στιγμή που την τελευταία δεκαετία χιλιάδες αναπληρωτές έχουν υποστεί μόνιμες απολύσεις. Πάνω απ’ όλα, η επιχειρηματικότητα, η απασχόληση και η κατάρτιση προωθούνται ως βασικές συνιστώσες του σχολείου της αγοράς με τη μαθητεία να περιγράφει τη διαγραφή των μορφωτικών και εργασιακών δικαιωμάτων της νέας γενιάς προς όφελος των κερδών των εργοδοτών.

· Το σύστημα πρόσληψης και διορισμών. Είναι για εμάς σαφές ότι η εν λόγω συζήτηση αφορά αποκλειστικά και μόνο την αλλαγή του τρόπου πρόσληψης στην κατεύθυνση της πρώτης απόπειρας που έγινε πέρσι τον Μάρτη-Απρίλη. Τη στιγμή που σύσσωμοι οι Θεσμοί θέτουν ζήτημα περιορισμού του δημόσιου τομέα, και επιτάσσουν την αξιολόγηση και τις απολύσεις που θα προκύψουν από αυτή, είναι ξεκάθαρο ότι το μέλλον των εργαζόμενων στην εκπαίδευση είναι η ελαστικοποίηση των εργασιακών τους σχέσεων. Οι περιβόητες διακηρύξεις για χιλιάδες μόνιμους διορισμούς συνοδεύονται πάντα από διαψεύσεις και εξαιρέσεις. Μάλιστα, στην συζήτηση μπαίνει με όρους ανθρωποφαγίας η εναλλαγή των εκπαιδευτικών που απασχολούνται, στο όνομα της ανεργίας των νέων συναδέλφων οι οποίοι μπορούν να βλέπουν τον εαυτό τους στην εκπαίδευση μόνο μέσα από την απόλυση κάποιου άλλου ή μέσα από μια αγωνιώδη προσπάθεια απόκτησης όλο και περισσότερων προσόντων.

· Τέλος, τη διάλυση της ειδικής αγωγής. Τα τελευταία μέτρα, όπως ψηφίστηκαν στο νόμο για το κρατικό πιστοποιητικό γλωσσομάθειας επισφραγίζουν τη συντονισμένη επίθεση απέναντι στη δημόσια και δωρεάν ειδική αγωγή και εκπαίδευση, ακολουθώντας τη φιλοσοφία των τροπολογιών του τελευταίου χρόνου (τμήματα ένταξης, περαιτέρω ρευστοποίηση και απαξίωση των δομών ειδικής αγωγής με βάση τη διαχείριση του υπάρχοντος προσωπικού). Συγκεκριμένα, η μείωση του αριθμού των μαθητών σε τμήματα με διαγνώσεις καθίσταται πρακτικά αδύνατη, αφού εισάγονται πολλαπλές προϋποθέσεις. Οι μαθησιακές δυσκολίες μάλιστα διαχωρίζονται για πρώτη φορά ρητά από το σώμα των ειδικών εκπαιδευτικών αναγκών, υποδεικνύοντας ότι δεν αποτελούν αναγκαία και επαρκή συνθήκη για την παροχή ειδικής εκπαίδευσης. Ταυτόχρονα, ο αριθμός των μαθητών στα ειδικά σχολεία επανακαθορίζεται (αύξηση στη δευτεροβάθμια: 5-9 μαθητές) με τα τμήματα των τριών μαθητών να επιτρέπονται πια μόνο έπειτα από απόφαση περιφερειακού διευθυντή εκπαίδευσης. Συνολικά, ο ρόλος των ΚΕΔΔΥ ως φορέων που εισηγούνται και δεσμεύουν για το κατάλληλο εκπαιδευτικό πλαίσιο υπονομεύεται, εφόσον οι διαγνώσεις τους παύουν να είναι δεσμευτικές, αλλά εναπόκεινται στη συγκεντρωτική λογιστική διαχείριση εκ μέρους της διοίκησης. Κι όλα αυτά την ώρα που χιλιάδες οικογένειες παιδιών με αναπηρία ή/και ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες βλέπου κυβέρνηση και υπουργείο υγείας να κόβουν την ασφαλιστική κάλυψη στις θεραπείες, που εξαναγκάζονται να αναζητούν ιδιωτικά, μέσα από την επιχειρούμενη εισαγωγή των ιδιωτικών θεραπειών στον ΕΟΠΥΥ.

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι, με βάση τα παραπάνω αποφασίσαμε και καλούμε:

ü     Στο συντονισμό των συλλόγων ΠΕ και των ΕΛΜΕ την Δευτέρα 13/2. Επιδιώκουμε την σύνδεση της δράσης μας από κοινού με τα σωματεία μας, καλούμε σε συμπόρευση και συνδιοργάνωση των επόμενων κινήσεων μας.

ü     Την Πέμπτη 23/2, στη 1 μ.μ.  κινητοποίηση στο Υπουργείο Παιδείας για σταθερή και μόνιμη εργασία, για μαζικούς διορισμούς. Καλούμε τα εκπαιδευτικά σωματεία να λάβουν ανάλογες αποφάσεις με προκήρυξη στάσης εργασίας. Απαιτούμε από το Υπουργείο Παιδείας σαφείς απαντήσεις για το σύνολο των ζητημάτων της αδιοριστίας. 

ü     Σε πλατιά καμπάνια ενημέρωσης και κινητοποίησης όλων των εκπαιδευτικών για τις άδειες μητρότητας, καθώς και το σύνολο των εργασιακών μας δικαιωμάτων. Καλούμε όλα τα σωματεία της εκπαίδευσης να πάρουν αποφάσεις στήριξης, να παίξουν αποφασιστικό ρόλο στην οργάνωση της συζήτησης σε κάθε σχολείο. Καλούμε όλους τις/τους συναδέλφισσες-ους να συμμετέχουν ενεργά με προτάσεις και ενεργή συμβολή σε όλη τη διάρκεια της καμπάνιας. Για την καλύτερη προώθηση της καμπάνιας θα χρησιμοποιήσουμε όλα τα μέσα ενημέρωσης (έντυπο υλικό, αφίσα, βίντεο, κ.α.).

Θα επιδιώξουμε τη σύνδεση της εκπαίδευσης με τους επισφαλώς εργαζόμενους σε όλο το δημόσιο, αλλά και τον ιδιωτικό τομέα. Στα τέλη του Μάρτη προγραμματίζουμε ευρεία σύσκεψη όλων των εμπλεκόμενων για την οργάνωση μιας κινητοποίησης στο Υπουργείο Εργασίας στο πρώτο δεκαήμερο του Απρίλη.

ü     Προχωράμε στην έκδοση ανακοινώσεων στη βάση των αποφάσεων της συνέλευσης μας και της συζήτησης που πραγματοποιήθηκε για την ειδική αγωγή και τις αλλαγές στην Β’βάθμια εκπαίδευση.

Παρεμβάσεις ΠΕ: Για την αναμοριοδότηση των σχολικών μονάδων

Συναδέλφισσες, -οι.

Δεν μας διαφεύγει ότι η πολιτική του υπουργείου παιδείας με την περσινή εμπειρία των σχεδόν μηδενικών διορισμών δεν έχει προσδιορίσει αν θα κάνει πραγματικά μεταθέσεις φέτος, ούτε βέβαια σε τι είδους οργανικές θα πραγματοποιηθούν οι εν λόγω μεταθέσεις. Με την εφαρμογή του νέου ολοήμερου σχολείου και του νέου ολοήμερου νηπιαγωγείου έχουν εξαφανιστεί χιλιάδες θέσεις εργασίας και έχουν δημιουργηθεί τεχνητά πλεονάσματα σε εκπαιδευτικούς.

Η άμεση συνέπεια ήταν η αδυναμία των συναδέλφων να μετατεθούν στις περιοχές που επιθυμούν και μάλιστα σε μια περίοδο κρίσης και αφαίμαξης του εισοδήματος των εκπαιδευτικών. Ταυτόχρονα, διαρκώς δημιουργούνται λειτουργικές υπεραριθμίες, ενώ είναι κοινό μυστικό ότι προοπτικά θα οδηγηθούμε σε μαζικές καταργήσεις οργανικών θέσεων, προκειμένου να υπάρξει η “αναγκαία” αντιστοιχία μεταξύ των οργανικών θέσεων και της νέας μνημονιακής λειτουργίας των σχολείων. Αν λάβουμε υπόψη μας και τις επιλογές του ΟΟΣΑ για την αυτονομία των σχολικών μονάδων, γίνεται σαφές ότι το κάθε σχολείο θα επιλέγει τους εκπαιδευτικούς.

Αυτή είναι η πραγματικότητα στο πεδίο των τοποθετήσεων των εκπαιδευτικών, η οποία δεν επιλύεται με καμιά αναμοριοδότηση των σχολικών μονάδων. Ένας μεγάλος αριθμός συναδέλφων ουσιαστικά τίθεται στη διάθεση της διοίκησης, χωρίς ουσιαστική οργανική τοποθέτηση και μπορεί να μετακινηθεί σε ένα ολόκληρο ΠΥΣΠΕ ή Περιφέρεια, καλύπτοντας τα λειτουργικά κενά με βάση τις ανάγκες του υπουργείου, χωρίς καμιά μέριμνα για τα εργασιακά δικαιώματα των συναδέλφων και τον σχετικό προγραμματισμό που έχει κάνει ο κάθε εκπαιδευτικός.

Τέλος, σε ένα εκπαιδευτικό σύστημα με μηδενικούς διορισμούς την τελευταία επταετία και με μαζική αξιοποίηση της μόνιμης ευέλικτης απασχόλησης των αναπληρωτών, είναι σαφές ότι τα αποτελέσματα της όποιας διαδικασίας  αναμοριοδότησης παραπέμπει σε μια προηγούμενη περίοδο υπηρεσιακής ομαλότητας που έχει ήδη υπονομευθεί από την πολιτική της λιτότητας, των περικοπών και της μονιμοποίησης της μνημονιακής διαχείρισης.

Με την έκδοση του Π.Δ 111/2016 για τις μεταθέσεις και τοποθετήσεις εκπαιδευτικών, το υπουργείο ζητά από όλα τα υπηρεσιακά συμβούλια να κάνουν προτάσεις για την αναμοριοδότηση των σχολικών μονάδων πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης.

Η μοριοδότηση σχολικών μονάδων αποτελεί εξαιρετικά σημαντική διαδικασία, αφού αφορά υπηρεσιακές μεταβολές (μεταθέσεις), οι οποίες επηρεάζουν τη ζωή των συναδέλφων. Η εμπειρία από το παρελθόν απέδειξε ότι η διαδικασία προτάσεων μοριοδότησης σε επίπεδο ΠΥΣΠΕ, μεγάλωσε το πρόβλημα αντί να το λύσει, αφού ή εκτίμηση γινόταν σε τοπικό επίπεδο και παρέβλεπε το πανελλαδικό. Έτσι είχαμε φαινόμενα περιοχές ίδιων συνθηκών να μοριοδοτούνται με διαφορετικό τρόπο.  Ένα άλλο ζήτημα δημιουργεί η απόκλιση της αριθμητικής κλίμακας των μορίων, που δημιουργεί μεγάλες ανισότητες ανάμεσα σε συναδέλφους, αφού συνάδελφοι με πολλά χρόνια υπηρεσίας μπορεί να έχουν τα ίδια μόρια με κάποιους συναδέλφους με λιγότερα χρόνια, ανάλογα με το που υπηρετούν. Οι στρεβλώσεις είναι πάρα πολλές και απαιτούν:

• Ενιαίο κεντρικό σχεδιασμό μοριοδότησης.
• Θέσπιση ενιαίων κριτηρίων (πχ. νησιωτικές περιοχές, υψόμετρο, πληθυσμιακά κριτήρια, συνθήκες μετακίνησης ) πανελλαδικά
• Τεχνική επεξεργασία από το υπουργείο.
• Έλεγχος τελικός από τα συνδικάτα.
• Κοινή συνδιαμόρφωση με την ΟΛΜΕ, όπου είναι δυνατό, αφού οι μονάδες της Α/θμιας βρίσκονται περισσότερο διασκορπισμένες.

Στην κατεύθυνση αυτή:

Καλούμε τη ΔΟΕ και την ΟΛΜΕ να συνδιαμορφώσουν ενιαίο σύστημα κριτηρίων για να βοηθήσουν τους συλλόγους και τις ΕΛΜΕ να καταλήξουν σε πρόταση.  

Καλούμε το υπουργείο να παρατείνει τη διαδικασία, αφού η προσαρμογή αφορά μελλοντική εφαρμογή.

Η έκθεση του ΟΟΣΑ και η “αποκλειστικότητα” της Αυγής του Γιώργου Καλημερίδη

Η Αυγή με ουδέτερο τρόπο παρουσιάζει ότι δέσμευση της χώρας είναι η χρήση κουπονιών, η μετατόπιση δημόσιων κεφαλαίων για το σχολείο σε ιδιωτικούς φορείς. Σε τι διαφέρουν οι συγκεκριμένες προτάσεις για τις οποίες έχει δεσμευτεί η κυβέρνηση, από αυτές του κ. Μητσοτάκη;

Στο κυριακάτικο φύλλο της Αυγής στις 12/2 έχουμε δημοσιευμένη, κατά αποκλειστικότητα, μια πρόγευση του τι θα περιλαμβάνει η περιβόητη επαναεπικύρωση της έκθεσης του ΟΟΣΑ για το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα. Αν και η εφημερίδα δεν μας ενημερώνει για την πηγή της, ο αναγνώστης αποκτά ωστόσο μια ουσιαστική ενημέρωση για τις πολιτικές και εκπαιδευτικές κατευθύνσεις των προτάσεων ΟΟΣΑ για το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα. Θα ήταν ενδιαφέρον ασφαλώς να ενημερωθούν οι αναγνώστες της εφημερίδας για την ικανότητα του ιστορικού εντύπου της Αριστεράς να έχει μια τόσο διεισδυτική πρόσβαση στους μηχανισμούς ενός υπερεθνικού ιμπεριαλιστικού οργανισμού, όπως ο ΟΟΣΑ (1).

Πριν προχωρήσουμε, όμως, στο περιεχόμενο των προτάσεων ΟΟΣΑ, όπως παρουσιάζονται στο συγκεκριμένο δημοσίευμα, το πρώτο συμπέρασμα στο οποίο μπορεί, με ασφάλεια, κάποιος να καταλήξει είναι ότι στην πράξη η αναθεώρηση της έκθεσης ΟΟΣΑ για το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα είναι εδώ και καιρό ήδη ολοκληρωμένη και γνωστή στην κυβέρνηση. Αυτό που απαιτείται είναι πλέον το πολιτικό αμπαλάρισμα και περιτύλιγμα της πρότασης, προκειμένου να δει και επίσημα το φως της δημοσιότητας. Η έκθεση, όπως θα δείξουμε και παρακάτω, περιλαμβάνει όλες τις αντιδραστικές εκπαιδευτικές θέσεις του διεθνούς εκπαιδευτικού νεοφιλελευθερισμού και από πολλές απόψεις είναι πολύ πιο επιθετική και αντιεκπαιδευτική από αυτή του 2011, καθώς προχωρά στην πολύ πιο συγκεκριμένη εξειδίκευση των γενικών νεοφιλελεύθερων εκπαιδευτικών αρχών της προηγούμενης. Από αυτή την άποψη, το κύριο ζήτημα για την κυβέρνηση είναι το πώς θα δικαιολογήσει την έκθεση, παρά το πώς θα τοποθετηθεί πολιτικά απέναντι σε θέσεις που τις είναι ήδη εδώ και καιρό γνωστές.

Πιο συγκεκριμένα, η κυβέρνηση θα πρέπει να διευκρινίσει στον ελληνικό λαό και στην εκπαιδευτική κοινότητα γιατί δεσμεύτηκε στο Μνημόνιο 3 να ακολουθήσει τη γραμμή του ΟΟΣΑ για τα εκπαιδευτικά ζητήματα, όταν ο ΟΟΣΑ δεν ανήκει στο κουαρτέτο των “δανειστών” και το πολιτικό περιεχόμενο των εκπαιδευτικών θέσεων του είναι γνωστό παγκοσμίως. Ιδιαίτερα το Τμήμα Παιδείας του ΣΥΡΙΖΑ και οι εκπαιδευτικοί του, οι οποίοι ήταν επικριτές της έκθεσης του 2011, θα πρέπει να μας εξηγήσουν τι νεότερο περίμεναν από την επικαιροποίηση της αρχικής έκθεσης και αν πίστευαν πραγματικά ότι διαμέσου του ΟΟΣΑ θα ήταν εφικτό να διασφαλιστούν τα μορφωτικά δικαιώματα της κοινωνικής πλειοψηφίας. Σε κάθε περίπτωση την αποκλειστικότητα της αποκάλυψης αυτή τη φορά δεν την κάνει κάποιο άλλο έντυπο, ώστε να υπάρχει η δυνατότητα της διάψευσης, αλλά η ίδια η εφημερίδα της κυβέρνησης. Αυτό μας κάνει να υποθέσουμε, βάσιμα, ότι τα χρονικά περιθώρια για τους κυβερνώντες έχουν στενέψει απελπιστικά.

Τέλος, η μεσοπρόθεσμη έκθεση του ΟΟΣΑ είναι ήδη γνωστή, όχι μόνο στο υπουργείο, αλλά και στο ΣΕΒ και κατά τη γνώμη μας πλευρές της ήταν γνωστές και στους εμπνευστές του Εθνικού Διαλόγου για την Παιδεία και των δύο γνωστών πορισμάτων που είδαν το φως της δημοσιότητας το 2016 (πορίσματα Γαβρόγλου- Λιάκου). Δεν μπορεί να διαφύγει, για παράδειγμα, της προσοχής μας ότι τόσο στην “αποκλειστικότητα της Αυγής”, όσο και στο πόρισμα του ΣΕΒ, με διαφορά ολίγων ημερών, τονίζεται με έμφαση ότι το 85% της δημόσιας χρηματοδότησης του σχολείου πηγαίνει σε μισθούς και απασχόληση εκπαιδευτικού προσωπικού.

Η πρακτική αυτή, άλλωστε, είναι λίγο πολύ γνωστή. Οι υπερεθνικοί θεσμοί προτάσσουν γενικές κατευθυντήριες θέσεις και ταυτόχρονα νομιμοποιούν και αναπλάθουν πολιτικά τις στοχεύσεις των επιμέρους εθνικών κυρίαρχων καπιταλιστικών τάξεων. Πρόκειται για μια ιδιότυπη αλληλοτροφοδότηση εθνικών και διεθνικών συμφερόντων προς όφελος συνολικά του κεφαλαίου (εθνικού και διεθνικού), όπου οι εθνικές ελίτ και υλοποιούν το σχέδιο των υπερεθνικών θεσμών, αλλά ταυτόχρονα υπαγορεύουν συγκεκριμένες πλευρές του, οι οποίες βαπτίζονται στη συνέχεια ως “διεθνείς υποχρεώσεις της χώρας” και αποκτούν το χαρακτήρα φυσικής αναγκαιότητας.

Η αποκλειστικότητα  

Τι περιλαμβάνεται ωστόσο στην «αποκλειστικότητα της Αυγής»; Οι περισσότερες θέσεις είναι γνωστές ήδη από την προηγούμενη έκθεση, απλά με βάση τη διαρροή της Αυγής θα πρέπει να αναμένουμε μια εμφατικότερη υπογράμμιση και εξειδίκευση ήδη γνωστών θέσεων. Το έργο επαναλαμβάνεται επομένως με νέο περιτύλιγμα και νέους πρωταγωνιστές.

Εξαρχής πρέπει να τονίσουμε ότι ο ΟΟΣΑ είναι σε επίπεδο εκπαιδευτικών προτάσεων κοινότυπος και τυποποιημένος. Παρά τις επιστημονικοφανείς εκθέσεις του, στην πράξη, προτείνει τη γενίκευση του ταξικού μοντέλου εκπαίδευσης του νεοφιλελευθερισμού, το οποίο περιστρέφεται γύρω από τις έννοιες της σχολικής αυτονομίας, δηλαδή της λειτουργίας των σχολείων με όρους επιχειρήσεων, της αποκέντρωσης του ελέγχου και της διοίκησης των σχολείων στους δήμους και τις περιφέρειες, της ανταγωνιστικής χρηματοδότησης των σχολικών μονάδων, με την άμεση εμπλοκή των επιχειρήσεων στο δημόσιο σχολείο και τέλος της  ελαστικοποίησης των εργασιακών σχέσεων των εκπαιδευτικών, όπου οι απολύσεις διαμέσου αξιολόγησης αποτελούν τον κανόνα της διαχείρισης και πειθάρχησης του εκπαιδευτικού προσωπικού.

Αυτό το πολύ συνοπτικά παρουσιασμένο πλαίσιο υποστηρίζει και η «αποκλειστικότητα» της Αυγής.  Ειδικότερα:

α. Ο ΟΟΣΑ προτείνει ενίσχυση της σχολικής αυτονομίας, χαλάρωση του κεντρικού έλεγχου σε επίπεδο προσωπικού, προγραμμάτων σπουδών και εκτέλεσης του προϋπολογισμού και λογοδοσία των τοπικών υπευθύνων για την εκπαίδευση.

β. Διαφοροποίηση σχολικών μονάδων, μετακύλιση της ευθύνης για τη χρηματοδότηση της εκπαίδευσης σε επίπεδο τοπικό (δήμοι – περιφέρειες), διαφοροποίηση των μισθών των εκπαιδευτικών ανά σχολείο με βάση την απόδοσή τους, χρηματοδότηση συνολικά του δημόσιου σχολείου, με βάση την ανταγωνιστική αύξηση των σχολικών εγγραφών κάθε σχολικής και την εξωτερική αξιολόγηση της απόδοσής τους.

γ. Τριπλή αξιολόγηση του εκπαιδευτικού έργου (αυτοαξιολόγηση, ατομική αξιολόγηση και εξωτερική των σχολικών μονάδων) και άμεση σύνδεση των αποτελεσμάτων της αξιολόγησης με τη χρηματοδότηση των σχολείων και τους μισθούς των εκπαιδευτικών.

δ. Αύξηση του ωραρίου των εκπαιδευτικών, με κατάργηση της μείωσης ωραρίου με βάση τα χρόνια προϋπηρεσίας

ε. Κλείσιμο δεκάδων περιφερειακών και όχι μόνο πανεπιστημίων και εξάρτηση της χρηματοδότησης των πανεπιστημιακών ιδρυμάτων με βάση τα αποτελέσματα και τις επιδόσεις των φοιτητών τους ή με βάση το πόρισμα Λιάκου τις προτιμήσεις επιλογής των υποψηφίων. Το “δανικό ταξίμετρο” (sic) σύμφωνα με την «αποκλειστικότητα της Αυγής».

Κατά τα άλλα η «αποκλειστικότητα» της Αυγής τονίζει ότι “κρίνοντας από την τελευταία μελέτη του το 2011 κανείς θα δυσκολευόταν να πιστέψει ότι η έκθεση του 2016 ζητάει «επένδυση στην παιδεία», χωρίς να αναφέρεται σε περικοπές». Το πιο σύντομο και κακόγουστο ασφαλώς αστείο, το οποίο επιχειρεί παρ’ όλα αυτά να σκιαγραφήσει τα πρώτα επιχειρήματα για το αμπαλάρισμα της πρότασης ΟΟΣΑ στην ελληνική κοινωνία, την οποία έχει ήδη αποδεχτεί η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ. Μια παρατήρηση μόνο για αυτό το ζήτημα, την οποία μάλλον υποτιμά η αρθρογράφος της Αυγής ελπίζουμε από άγνοια για τη διεθνή εκπαιδευτική πολιτική και όχι από πολιτική σκοπιμότητα. Όταν ο ΟΟΣΑ μιλάει για επένδυση στην εκπαίδευση δεν εννοεί, σε καμιά περίπτωση, χρηματοδότηση του δημόσιου σχολείου, αλλά χρηματοδότηση για όλους εκείνους τους φορείς που αποκτούν πρόσβαση στο δημόσιο σχολείο. Επομένως και στις επιχειρήσεις. Η παρέμβαση του ΣΕΒ θα έπρεπε να προσεχθεί λίγο περισσότερο, καθώς ο τελευταίος μύρισε ρευστό και προσήλθε στη συζήτηση για το δημόσιο σχολείο. Και εδώ εισερχόμαστε στο πιο πικάντικο κομμάτι της “αποκλειστικότητας” της κυβερνητικής εφημερίδας.  Στην περίπτωση της Χιλής.

Στο δρόμο προς τη Χιλή…

Μέσα στο δημοσίευμα αναφέρεται ως πρότυπο προτεινόμενης μεταρρύθμισης, σύμφωνα με την επερχόμενη έκθεση ΟΟΣΑ,  η Χιλή και ειδικότερα το πρόγραμμα επιλεκτικής χρηματοδότησης μαθητών από κοινωνικά αδύναμες κοινωνικές ομάδες, το Subvención Escolar Preferencial (SEP) ή με βάση τη σχετική αγγλόφωνη έκθεση του ΟΟΣΑ, το πρόγραμμα επιλεκτικής εκπαιδευτικής στήριξης (Preferential Educational Subsidy (SEP). Στην πράξη μιλάμε για ένα πρόγραμμα κουπονιών προς τα σχολεία δημόσια και ιδιωτικά (δημόσιας χρηματοδότησης) για την υποστήριξη των κοινωνικά πιο αδύναμων κοινωνικών ομάδων. Τρεις επισημάνσεις:

α. Η Αυγή με ουδέτερο τρόπο παρουσιάζει ότι δέσμευση της χώρας είναι η χρήση κουπονιών, δηλαδή η μετατόπιση δημόσιων κεφαλαίων για το σχολείο σε ιδιωτικούς φορείς. Σχολεία-επιχειρήσεις και γονείς πελάτες. Οφείλουν να μας εξηγήσουν, επομένως,  σε τι διαφέρουν οι συγκεκριμένες προτάσεις για τις οποίες έχει δεσμευτεί η κυβέρνηση, από  αυτές του κ. Μητσοτάκη ή του κ. Αβραντίνη της Δράσης;

β. Είναι γνωστό σε όσους ασχολούνται, λίγο σοβαρά με την εκπαιδευτική πολιτική, ότι η Χιλή είναι το μεγαλύτερο νεοφιλελεύθερο εκπαιδευτικό πείραμα σε όλο τον κόσμο. Όχι σήμερα, από την εποχή του Πινοσέτ. Ήταν και είναι το εκπαιδευτικό εργαστήρι όπου δοκιμάζονται όλες οι ακραίες νεοφιλελεύθερες και νεοσυντηρητικές εκπαιδευτικές θέσεις των παιδιών του Σικάγο, από την πλήρη ιδιωτικοποίηση των σχολείων μέχρι την παρακολούθηση των εκπαιδευτικών με κάμερα με στόχο την αντικειμενική αξιολόγησή τους. Οι μαχητικές διαδηλώσεις της χιλιανής νεολαίας ενάντια στα δίδακτρα στα πανεπιστήμια είναι η πιο χαρακτηριστική ένδειξη του ακραίου εκπαιδευτικού μοντέλου αυτής της χώρας και των αγώνων που δίνει ο λαός της για να διασφαλίσει τα στοιχειώδη. Η αναφορά και μόνο στη Χιλή θα έπρεπε να οδηγήσει σε άμεση αποχώρηση της χώρας από τον ΟΟΣΑ (αλήθεια τι θα γινόταν αν αποχωρούσαμε ως εκπαιδευτικό σύστημα από τον ΟΟΣΑ; Θα μας έδιωχναν από τη ζώνη του ευρώ ή δεν θα μας προτιμούσαν οι διεθνείς επενδυτές;), σε αλληλεγγύη προς το χιλιανό λαό που αγωνίζεται εδώ και δεκαετίες ενάντια στο σύγχρονο μορφωτικό μεσαίωνα του ιμπεριαλισμού. Η «αποκλειστικότητα» ωστόσο επιμένει στην  αντικειμενική και ουδέτερη καταγραφή των πληροφοριών της. Ας είναι.

γ. Τελευταίο, αν και όχι λιγότερο σημαντικό. Αξίζει να επικεντρωθούμε λίγο πιο αναλυτικά στο εκπαιδευτικό περιεχόμενο της συγκεκριμένης δράσης και στις αιτίες της θεσμοθέτησής της από τη χιλιανή κυβέρνηση το 2008-09. Δεν θα αναφερθούμε σε αναλύσεις χιλιανών αριστεριστών, αλλά στον ίδιο τον ΟΟΣΑ. Παραπέμπουμε αυτούσιο το σχετικό απόσπασμα “Από τη δεκαετία του ’80 το χιλιανό εκπαιδευτικό σύστημα δομήθηκε γύρω από τις αρχές του αποκεντρωμένου μάνατζμεντ και της ελεύθερης επιλογής, όπου δημόσια και ιδιωτικά σχολεία είχαν τη δυνατότητα να επιλέγουν τους μαθητές τους. Τα σχολεία χρηματοδοτούνταν με βάση τον αριθμό των μαθητών τους (κουπόνι) και κάθε σχολείο λάμβανε πόρους με βάση τους μαθητές που κατάφερνε να εγγράψει, με στόχο να πετύχουν καλύτερα αποτελέσματα και να προσελκύσουν περισσότερους μαθητές, ενώ τα σχολεία μπορούσαν να επιλέξουν μαθητές από τα ανώτερα κοινωνικοοικονομικά στρώματα (..) Το 1993  η κυβέρνηση επέτρεψε τα ιδιωτικά με δημόσια χρηματοδότηση σχολεία και τα δευτεροβάθμια σχολεία των δήμων να ορίσουν δίδακτρα για τους γονείς προκειμένου να συμπληρώσουν τη δημόσια χρηματοδότηση. Κάτω από αυτό το σύστημα, η παρακολούθηση σε διαφορετικά σχολεία ήταν άμεση συνάρτηση του οικογενειακού εισοδήματος...”  (2) (υπογράμμιση δική μας).

Είναι προφανές από το παραπάνω απόσπασμα ότι ο ΟΟΣΑ αποδέχεται, έστω και ετεροχρονισμένα, τις συνέπειες των πολιτικών που ο ίδιος προτείνει σε διεθνές επίπεδο. Η τελική καθιέρωση του SEP αφορούσε  το σχετικό μετριασμό, μέσα στο πεδίο της εκπαιδευτικής αγοράς, των ακραίων νεοφιλελεύθερων μοντέλων που είχε υιοθετήσει η Χιλή. Η θεσμοθέτησή του αποτελεί παραδοχή αποτυχίας των ίδιων των αστικών δυνάμεων στο πεδίο του σχολείου και ας το έχουν υπόψη τους αυτό οι εγχώριοι υποστηρικτές των εκπαιδευτικών αγορών. Προκειμένου να βρουν σχολείο φοίτησης τα παιδιά της εργατικής τάξης το κράτος χρηματοδοτεί ανταγωνιστικά με κουπόνια  σχολεία, δημόσια και  ιδιωτικά. Ασφαλώς, με αυτό τον τρόπο επιχειρείται να νομιμοποιηθεί και να ωραιοποιηθεί ένα σύστημα ακραίας κοινωνικής πόλωσης στο πεδίο της μόρφωσης, το οποίο ο ίδιος ο ΟΟΣΑ είχε προτείνει και σήμερα το θεωρεί κάπως ακραίο ή αναποτελεσματικό. Ένα μοντέλο το οποίο θέλει  αντισταθμίσματα πάντα υπό το καθεστώς της επιχειρηματικοποίησης του δημόσιου σχολείου και της μεταφοράς δημόσιων πόρων στον ιδιωτικό τομέα, ένα καθεστώς το οποίο αναπαράγει με ή χωρίς SEP τις ενυπάρχουσες ταξικές ανισότητες. Η κυριαρχία της ιδιωτικής πρωτοβουλίας είναι σε κάθε περίπτωση αναμφισβήτητη, παρά την προφανή αποτυχία της, όπως ο ίδιος ο ΟΟΣΑ έμμεσα παραδέχεται.

Και όμως, το ίδιο κυνικά και άκριτα,  δεν έχει κανένα πρόβλημα ο συγκεκριμένος υπερεθνικός οργανισμός να προτείνει αυτή την πολιτική για την οργάνωση του εκπαιδευτικού συστήματος στην Ελλάδα και αντίστοιχα η αρθρογράφος της Αυγής το αναπαράγει, όχι μόνο από προφανή άγνοια για την οποία δεν έχουμε καμιά αμφιβολία, αλλά και από πολιτική σύμπλευση με το συγκεκριμένο σχέδιο. Οι μηχανισμοί της αγοράς (κουπόνια) προβάλλονται ως μέσο αντιστάθμισης των ανισοτήτων που ο ίδιος ο μηχανισμός της αγοράς διευρυμένα παράγει, πόσο μάλλον σε ένα εκπαιδευτικό σύστημα, όπως το δικό μας, με διαρκή μείωση των δημόσιων δαπανών. Σε αυτό το σκηνικό εμφανίζεται και ο ΣΕΒ, ο οποίος προτείνει δραστικές μειώσεις στο μισθολογικό κόστος στην εκπαίδευση, προκειμένου να απελευθερωθούν δημόσια κεφάλαια και αποκτήσει, διαμέσου κουπονιών και ΣΔΙΤ, πρόσβαση στη δημόσια δαπάνη για την εκπαίδευση.

Ε, να το πούμε επομένως δυνατά: δεν είμαστε και δεν πρόκειται να γίνουμε εκπαιδευτική μπανανία του κάθε κεφαλαιοκράτη. Θα αντιπαλέψουμε τη συγκεκριμένη έκθεση για να ακυρωθεί όπως και η προηγούμενη στην πράξη. Οι εκπαιδευτικοί του κυβερνώντος κόμματος τι άποψη έχουν άραγε; Θα τους καλούσαμε να τοποθετηθούν, εκτός και αν έχουν αποφασίσει να γίνουν Χιλιανοί (και δυστυχώς όχι  του Αλιέντε)…

Βιβλιογραφικές Αναφορές

1. Για τον ΟΟΣΑ και την πολιτική του στην εκπαίδευση ενδεικτικά και μόνο βλέπε: Μαυρογιώργος Γ. (2015), Οίκοι Αξιολόγησης στην Εκπαίδευση και το “αόρατο χέρι” της αγοράς. Γιάννενα : Εκδόσεις Οσελότος.

2. OECD (2013), Education Policy Outlook : Chile. November 2013.

Ποινολόγιο ή αλλιώς πλασματική μείωση της ανεργίας

Υπό το φόντο των σκληρών μνημονιακών μέτρων που ψηφιστήκαν την τελευταία 7ετία, έχει ξεκινήσει μία έντονη επίθεση προς τους εργαζόμενους. Η εργασιακή πραγματικότητα χαρακτηρίζεται από άθλιες συνθήκες εργασίας, όπου οι εργαζόμενοι είναι έρμαια των εργοδοτών, δουλεύοντας με ελαστικά ωράρια, μισθούς πείνας, με ατομικές συμβάσεις (minijobs, low–hourcontract, zerocontract) περιπλανώμενοι μεταξύ εργασίας-ανεργίας και ωφελούμενοι μέσω των επιδοτούμενων προγραμμάτων ΕΣΠΑ και voucher.Όλο αυτό το τοπίο θα έρθει κιόλας να εδραιωθεί και να «κλειδώσει» μέσα από το νέο εργασιακό νομοσχέδιο που συζητάει το υπουργείο εργασίας και η κυβέρνηση.

Στις ήδη άθλιες συνθήκες εργασίας έρχονται να θεσμοθετήσουν και άθλιες συνθήκες ανεργίας! Πιο συγκεκριμένα, το Δ.Σ. του ΟΑΕΔ (με εκπροσώπους από : ΓΣΕΕ, ΣΕΒ, ΓΣΕΒΕ, ΕΣΕΕ, ΣΕΠΕ) χέρι-χέρι με την συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ φέρνουν το ποινολόγιο των ανέργων. Δηλαδή, απειλούν τους άνεργους με διαγραφή από τα μητρώα του ΟΑΕΔ σε περίπτωση που δεν αποδεχτούν προτεινόμενη θέση εργασίας (υπό όποιες συνθήκες) είτε αν δεν προσκομίσουν αποδεικτικά αναζήτησης εργασίας όποτε τους ζητηθεί.

Πιο αναλυτικά, το ποινολόγιο προβλέπει τις παρακάτω υποχρεώσεις για τους άνεργους:

• Την αποδοχή οποιασδήποτε πρότασης για δουλειά, στην περίπτωση που κάποιος δεν έχει ξανά υπάρξει μισθωτός. Ίδια υποχρέωση ισχύει για κάποιον ακόμα κι αν έχει υπάρξει μισθωτός, μετά από 12 μήνες ανεργίας. Με αυτόν τον τρόπο, αναγκάζουν έμμεσα τους άνεργους να αποδεχτούν την επισφαλή κι ελαστική εργασία, εξυπηρετώντας έτσι την εργοδοσία στο να βρειφθηνούς κι ευέλικτουςεργαζόμενους.
• Την προσκόμιση αποδεικτικών στοιχείων ενεργής αναζήτησης εργασίας όταν του ζητηθεί. Ως αποδείξεις αναζήτησης εργασίας θα θεωρούνται «αποδεικτικά αιτήσεων για εργασία, συμμετοχής σε διαγωνισμούς, συνεντεύξεων με εργοδότες, επικοινωνίας ή συνεργασίας με ιδιωτικούς (νομιμοποιώντας τα γραφεία «ενοικίασης εργαζομένων») ή δημόσιους φορείς απασχόλησης, καθώς και κάθε είδους έγγραφο από το οποίο αποδεικνύονται προσπάθειες ενεργού αναζήτησης εξαρτημένης ή μη εργασίας». Με αυτόν τον τρόπο, ο άνεργος καλείται να είναι υπόλογος για την ανεργία του!

Ποινές για τους άνεργους που δεν θα τηρήσουν τις «υποχρεώσεις» τους :

• Στέρηση του πενιχρού επιδόματος των 360 ευρώ
• Απώλεια κάρτας ανεργίας (στερώντας την δυνατότητα δωρεάν μεταφοράς με τα ΜΜΜ, όπως και διάφορες άλλες προβλεπόμενες εκπτώσεις)
• Διαγραφή από τα μητρώα του ΟΑΕΔ και στέρηση δικαιώματος επανεγγραφής για 60 ημέρες για επιδοτούμενους (30 για μη επιδοτούμενους), εφόσον η παράβαση διαπιστώνεται για πρώτη φορά. Για παραβάσεις που διαπιστώνονται δεύτερη φορά απαγορεύεται η επανεγγραφή για 90 ημέρες (και 60 αντίστοιχα). Λες και οι παραπάνω προϋποθέσεις αποτελούν κριτήρια για το αν κάποιος είναι άνεργος για αυτό και διαγράφεται!

Το ποινολόγιο που θέλει να περάσει ησυγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, αποτελεί ακόμα ένα τέχνασμα για την «καταπολέμηση» της ανεργίας, όπως ακριβώς αποτελούσαν και όλα τα προγράμματα ανακύκλωσής της (voucher και κοινωφελή εργασία). Με αυτό τον τρόπο ο ΟΑΕΔ και το υπουργείο προσπαθούν με νύχια και με δόντια να μειώσουν πλασματικά τα ποσοστά ανεργίας προκειμένου να είναι εντάξει απέναντι στα προαπαιτούμενα της ΕΕ και των δανειστών. Ίσα ίσα, όχι μόνο δεν καταπολεμούν την ανεργία, αλλά στην πραγματικότητα λύνουν τα χέρια των εργοδοτών, εκβιάζοντας τους άνεργους να αποδεχτούν το νέο καθεστώς εργασίας, χωρίς δικαιώματα, με εξουθενωτικά ωράρια, μισθούς ψίχουλα και απλήρωτες υπερωρίες!

Ως Attack στην ανεργία και την επισφάλεια καλούμε εργαζόμενους και άνεργους να μην υποταχτούμε στο νέο εργασιακό καθεστώς που μας επιβάλλουν, αλλά να παλέψουμε συλλογικά και οργανωμένα για εργασία με δικαιώματα και αξιοπρεπείς συνθήκες! Διαδηλώνουμε την Δευτέρα, 20/02 στις 09:00 στον κεντρικό ΟΑΕΔ, στην Σταδίου 54. Παλεύουμε για τα δικαιωματά μας και: 

• Μπλοκάρουμε το ποινολόγιο των ανέργων και το νέο εργασιακό νομοσχέδιο που θα κατατεθεί
• Απαιτούμε να καταργηθούν τα προγράμματα ανακύκλωσης της ανεργίας και οι επισφαλείς σχέσεις εργασίας
• Διεκδικούμε μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους
• Δωρεάν μετακίνηση στα ΜΜΜ για όλους τους άνεργους-καμία εφαρμογή του ηλεκτρονικού εισιτηρίου

Το ΦΕΚ του νόμου 4452/17 (πολυνομοσχεδίου “σκούπα”)

https://www.esos.gr/arthra/49067/fek-toy-nomoy-445217-polynomoshedioy-skoypa?utm_source=dlvr.it&utm_medium=facebook

Εγκύκλιος μεταθέσεων εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης σχολικού έτους 2016-2017

https://www.esos.gr/arthra/49088/egkyklios-metatheseon-ekpaideytikon-protovathmias-ekpaideysis-sholikoy-etoys-2016-2017

ΔΟΕ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ ΣΤΟ ΥΠΠΕΘ ΣΤΙΣ 23.2.2017 ΓΙΑ ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΣΗ ΜΑΖΙΚΩΝ ΜΟΝΙΜΩΝ ΔΙΟΡΙΣΜΩΝ-ΚΗΡΥΞΗ 2 ΩΡΗΣ ΣΤΑΣΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Το Δ.Σ. της Δ.Ο.Ε. ανταποκρινόμενο στο κάλεσμα που απευθύνουν πολλά πρωτοβάθμια σωματεία για συγκέντρωση στο Υπουργείο Παιδείας την Πέμπτη 23 Φεβρουαρίου και ώρα 2 μ.μ. με κεντρικό αίτημα την πραγματοποίηση μαζικών μόνιμων διορισμών και κάλυψη των σύγχρονων μορφωτικών αναγκών, κηρύσσει δίωρη διευκολυντική στάση εργασίας (12-2 και 2-4) για εκείνη την ημέρα και καλεί τους συναδέλφους να συμμετέχουν μαζικά και δυναμικά.   Από τη Δ.Ο.Ε